Christelijke Startpagina Kruislinks.nl wenst u een gezegende Vrijdag
 

Overdenking per email



Meld je hier gratis aan om de overdenking elke Woensdag per email te ontvangen. *

Aanmelden Afmelden

Emailadres:



* Je ontvangt ook logingegevens voor Kruislinks.nl als je deze nog niet hebt

Auteurs



Dit zijn onze auteurs:

Rinus Antonisse
Rinus Antonisse
Voorganger van de Hersteld Apostolische Zendingkerk Enkhuizen
Ds. Elzo Bijl
Ds. Elzo Bijl
Voorganger van de Synodaal Gereformeerde kerk Rotterdam-IJsselmonde
Website
Ds. Peter van Dolderen
Ds. Peter van Dolderen
Voorganger van de CGK / NGK, Almere
Website
Ds. Ernst van Gulik
Ds. Ernst van Gulik
Voorganger van de PKN, Drachten-Noord
Website
Theo Krins
Theo Krins
Politicus, Christenunie Gouda
Website
Gerko Last
Gerko Last
Last Communicatie & Fondsenwerving
Website
Ds. Aart Mak
Ds. Aart Mak
Kerk zonder grenzen
Website
Ite Wolters
Ite Wolters
Huispredikant Kruislinks.nl
Quasi
Quasi
Kruislinks.nl
Sjoerd Buurman
Sjoerd Buurman
Kruislinks.nl
Coby Poelman-Duisterwinkel
Coby Poelman-Duisterwinkel
Kruislinks.nl
Website

Overdenking uit het archief



Ups en Downs (2009-08-12)

Psalm 31: 2 (en verder)
"Bij u, HEER, schuil ik, maak mij nooit te schande. Bevrijd mij en doe mij recht, hoor mij, haast u mij te helpen, wees voor mij een rots, een toevlucht, een vesting die mij redding biedt. "

In Psalm 31 is iemand aan het woord, die er niet best aan toe is. Wat er precies met hem of haar aan de hand is, wordt niet duidelijk. Ziekte? Onrecht? Zijn er mensen die deze man of vrouw het leven zuur maken? Het kan allebei, nergens wordt het echt helemaal duidelijk. In het begin van de psalm lezen we: “Bij U, Eeuwige, schuil ik”. Meteen al aan het begin klopt de mens, die in deze psalm aan het woord is, aan bij God. Hij heeft een schuilplaats nodig. Hij zoekt asiel. Hij voelt zich niet langer veilig op de plek waar hij altijd veilig was. Opeens is hij niet meer zeker van zijn leven. Een herkenbaar gevoel voor wie iets ergs overkomt: alsof letterlijk en figuurlijk de grond onder je voeten wegzakt en je van het ene moment op het andere alle houvast kwijt bent. En de psalm vervolgt: “Doe mij ontkomen door uw gerechtigheid, buig uw oor naar mij toe, red mij!” En een regel verderop vraagt de dichter: “Wees mij tot een beschermende rots”. Deze mens voelt zich in een dal, dat haast niet dieper kan, een dip waar hij nooit meer uit komt. Boven hem ziet hij nog wel zoiets als een rots, een vesting, zo’n stenen gevaarte met dikke muren zoals wij nog wel tegenkomen op vakantie. Hier in Europa middeleeuwse kastelen en in Israel, waar de dichter deze psalm schreef, een veilig nest, hoog en droog, waar de vijand niet tegenop kan. En als het de vijand al lukt daarheen op te klimmen, dan komt hij nooit binnen, want de muren zijn dik. Kon ik daar maar zijn. Zo kan een zieke zich voelen. Pas een heel eind verderop in de psalm realiseert de dichter die aan het woord is, hoe erg het in feite met hem gesteld is. Daarom lezen we vervolgens: “Ik ben geworden als gebroken vaatwerk…” Een treffend beeld: jezelf ervaren als aardewerk, een kruik, als een deel van een kostbaar servies. Tot nu de moeite van het aanzien waard: heel, gaaf, gezond. En nu opeens: gebroken, scheuren, barsten erin. Altijd jezelf gezond hebben gevoeld, nu opeens niet meer helemaal zeker zijn. Moeten leven met toch altijd weer de dreiging dat de bedreigende ziekte zich opnieuw aanmeldt. Niet zeker meer zijn van de baan, de relatie waarin je gelukkig was. Je partner hebben moeten loslaten, of erger: hem, haar verliezen aan de dood of aan het leven. Gebroken aardewerk… nooit meer voluit en onbekommerd kunnen genieten. Weer een heel eind verderop in de psalm zegt de dichter: “Maar ik vertrouw op U, o Eeuwige, ik zeg: Gij zijt mijn God. Mijn tijden zijn in uw hand…” Wat willen die woorden zeggen: tijden in uw hand? Tijden, staat er. Tijd in het meervoud! Tijd niet als een onwrikbaar geheel, massief als een blok beton. Maar tijden, als een aaneenschakeling van de ene tijd aan weer een andere tijd, waarover ook Prediker schrijft. Een tijd van vreugde, een tijd van verdriet. Een tijd om te huilen, een tijd om te lachen. Tijdens van ups, tijden van down. En al die tijden samen: in uw hand. Niet alleen de tijden van de dichter, maar ook uw en tijden. Er is een Hand die al die tijden vasthoudt. Dat we mogen vertrouwen in die Hand die door alle tijdens van ons leven heen ons vasthoudt.

Overdenking geschreven door



Ds. Albert van Daalen
Ds. Albert van Daalen
Voorganger van de Doopsgezinde Gemeente, Hilversum

Advertentie



Prolife banner 200x200